(GAZİANTEP) - Emek Partisi (EMEP) Gaziantep Milletvekili Sevda Karaca, Gaziantep'te iş kazası geçiren işçiler ve iş kazalarında yakınlarını kaybeden aileler ile bir araya geldi.

Emek Partisi'nin 27 Nisan'da TBMM'de gerçekleştireceği iş kazaları ve iş cinayetleri buluşması öncesinde, Emek Partisi Gaziantep İl Örgütü'nün çağrısıyla düzenlenen toplantıda, işçiler ve aileler yaşadıkları süreci anlattı. Etkinliğe Emek Partisi Gaziantep Milletvekili Sevda Karaca da katıldı.

Toplantıda söz alan işçiler ve aileler, yaşadıkları mağduriyetleri tüm boyutlarıyla anlattı. İş kazasında parmaklarını kaybeden Mustafa Alkurt, Gaziantep genelinde iş kazası geçiren işçilere sahip çıkılmadığını belirterek, şunları söyledi:

'İş kazasından sonra sadece hastanedeki tedavi süreci var, o da zorla yapılıyor. Sonrasında 'ben sana bakacağım, sana yardım edeceğim' diyerek oyalıyorlar ama sonra mal varlığını üzerinden atıp ortadan kayboluyorlar. Biz ortada kalıyoruz. Benim olay böyle oldu. Devlet de 'sen dört buçuk parmağını kaybetmişsin ama yarım parmağın var' diyerek düşük oran veriyor, emekli etmiyor. Bu sefer onunla uğraşıyorsun. Sıkıntı, stres, açlık mücadelesi: Psikolojin bozuluyor. Makineye kapak taktır diyorsun yapmıyorlar. Müfettiş gelip denetlemiyor. Valiyle görüşmek istedim bu süreçte, izin vermediler, derdimi anlatamadım. İşçinin hakkını savunanlar ise patronların isteğiyle hapse atılıyor. Bu sistemin de bu kafanın da değişmesi lazım.'

'Benim kazamdan sonra yeni güvenlik önlemi alındı'

Akınal Sentetik'te çalışırken parmaklarını kaybeden Mustafa Tomurcuk, 'Benim iş kazamda ne eksikti? Işıklandırma eksikti. Benim kazamdan sonra yeni güvenlik önlemi alındı. Demek ki yüzde yüz suçlular. Ama yargı süreçleri çok uzun sürüyor. İş kazası geçiren işyerlerine yaptırım uygulanması lazım, teşvik verilmemesi lazım. Benim davam 6 yıldır sürüyor, hâlâ üst mahkemede. Patronlar 'bize dokunmaz' diye düşünüyor. Bizim alacağımız tazminatı yıllar önce bankaya koyup fazlasıyla çıkarıyorlar. Faizden kazanıyorlar, dava sürsün istiyorlar. Biz mağduruz ama bir kez olsun devletten destek görmedik. Haksızlıkları dile getirenler tutuklanıyor ama işçileri sakat bırakan patronlar dışarıda geziyor' ifadelerini kullandı.

'Bu kazaların nedeni düşük ücretler'

KYK yurdundaki asansör kazası... Zeren Ertaş'ın ölümüne ilişkin kamu görevlilerinin yargılandığı davada tüm sanıklar beraat etti
KYK yurdundaki asansör kazası... Zeren Ertaş'ın ölümüne ilişkin kamu görevlilerinin yargılandığı davada tüm sanıklar beraat etti
İçeriği Görüntüle

İşçi servisi kazasında yaralanan Mustafa Şimşek ise servis kazalarının nedenlerine değinerek, 'Kaza günü şoför bana 'gece taksiye çıktım, maaş yetmiyor, sabah da servis yapıyorum' dedi. Adam geçinemediği için iki iş yapıyor. Uykusuz kalıyor. Sonra ya uyudu ya daldı, kaza yaptık. Bu kazaların nedeni düşük ücretler. Adam çünkü geçinemiyor, ek iş de yapıyor. Şoförlerin kimisi çok yaşlı. Adam mesela uzağı görmüyor. Yaklaşıp aniden frene basıyor mesela. İşverene de söylüyoruz ama sonuç yok. Eğitim şart olması lazım şoförlerde. Biz kaza yaptığımızda 20 kişiydik hepimiz yarım kaldık mesela. E ne oldu? Araba daha kötü araba geldi, şoför daha kötüsü geldi. Hepimiz davacı da olduk ama bir şey değişmedi' dedi. 

'10 buçuk yıllık emeğim vardı, hakkımı istedim vermediler'

Flament Teksik'de gözüne parça isabet eden ve ardından işten çıkarılan Kadir ise yaşadığı süreci, 'Gözüme parça değdi, iş kazası raporu aldım diye beni işten çıkardılar. 'Fabrikaya zarar veriyorsun' dediler. Oysa kazayı fabrikada geçirdim. Rapor almamam için baskı yaptılar. Sonra 'seni çıkaracağız' dediler. 10 buçuk yıllık emeğim vardı, hakkımı istedim vermediler. Tazminatın üçte birini teklif ettiler. Kabul etmeyince 'kod 49 ile çıkarırız, iş bulamazsın' dediler. Mahkeme 3 yıl sürdü. Kazandım ama tazminatım azaldı. İş kazası davam hâlâ sürüyor' diye anlattı.

'Yıllar geçti bir adım bile ilerleyemedik'

2021 yılında Çelikaslan Tekstil'de Covid-19 nedeniyle hayatını kaybeden Recep Sağlam'ın eşi Nursel Sağlam ise yaşadıklarını şu sözlerle aktardı:

Korona ilk çıktığında valilikten izin alıp fabrikayı çalıştırdılar. Eşim izinliyken 'işe gelmezsen atarız' demişler. Mecburen işe gitti ve hastalandı. 21 gün hastanede yattı, sonra vefat etti. Ölümünden sonra izin parasını bir zarf içinde getirdiler. Bir başsağlığına bile gelmediler. Patron İrfan Çelikaslan Milletvekili olunca dava düştü. Çocuklarımın geleceğini çaldılar. Küçük çocuğum bayramda harçlık alması gereken yaşta ama ben onu mezarlığa götürüyorum. Büyük oğlumun psikolojisi bozuldu, okulu bıraktı. Adalete inancım kalmadı. Patronlar korunuyor, mağdur ailelerin yanında kimse yok. Dönemin Valisi de sorumludur. Koronada her yer kapalıyken fabrikalara izin vermesinden dolayı. Batacak mıydı patronlar? Yıllar geçti bir adım bile ilerleyemedik. Niye? Çünkü İrfan Çelikaslan milletvekili.'

'Babam Facebook'a kolunda serumlu fotoğraf attı. Dedi belki inanırlar'

Recep Sağlam'ın kızı Dilek Sağlam da babasının hastayken çalışmaya zorlandığını belirterek, şunları söyledi:

'Babam hastalandığında hastaneye götürdüm. Vardiya amiri, yanımdayken aradı babamı. Babam dedi ki hastayım kolumda serum takılı. Hatta inanmazlar diye babam Facebook'a kolunda serumlu fotoğraf attı. Dedi belki inanırlar. Ama vardiya amiri, 'geleceksin' dedi. Ben babamdan serumu çıkardım, vardiyasına gitti. Orada zaten daha da kötüleşti. Ertesi sabah yine hastaneye gittik. Test yapacaklardı. Covid'den şüpheleniyorlar dedik fabrikaya ama 'yok gelecek işe' dediler. Babamın çalıştığı fabrka tekstil fabrikasıydı. Gıda değil. O dönemde acil bir işletme değil yani. Kapatılabilirdi. Kapatılmadı bir de ekstra çalıştırıldı. Ben hastaneden eldiven getirip babama veriyordum. Hiçbir koruyucu ekipman vermiyorlardı. Dezenfektan yok. Tuvalet, lavabolar leş gibi. Yemekhane de aynı şekilde. Ben babam öldükten sonra oraların fotoğraflarını gördüm. Dedim ki biz babamı her gün buraya mı gönderiyorduk? O dönem aynı vardiyada 20 kişinin testi pozitif çıkmış.'

'Mahkemeler işçinin kaybettiği uzvu bile delil saymazken, kağıt üzerindeki imzayı delil sayıyor'

Akınal Sentetik'te elini kaybeden Ali Zorkuşçu ise işçilerin örgütlenmesi gerektiğini vurgulayarak, 'İşçiler kaza geçirdiğinde ne yapacağını bilmiyor. Haklarını öğrenmek zorundalar. Birlik ve beraberlik olursa kazanırız. Herkes sendikaya üye olmalı. Gaziantep adliyelerinde çok sayıda iş kazası dosyası var. Mahkemeler işçinin kaybettiği uzvu bile delil saymazken, kağıt üzerindeki imzayı delil sayıyor' dedi.

Merinos'ta parmaklarını kaybeden İsmail Bozkurt ise dava sürecinde yaşadıklarına ilişkin, 'Davayı kazanacakken hâkim değişti ve davayı kaybettim. Geçen yıl fabrika önünde 66 gün açlık grevi yaptım. Psikolojim alt üst oldu' diye konuştu.

'Açık bir cinayet şebekesi var'

EMEP'li Karaca ise yaşananların sistematik olduğunu belirterek, şunları söyledi:

'Açık bir cinayet şebekesi var ve bu şebekenin başında patronlar var şebekeyi koruma altına almış olan devlet var. Antepli işçiler diyor ki 'bizim çalışma düzenimiz mezbaha düzeni. Biz bu şehirde özellikle beş yıldır yaşanan her iş kazasında, iş cinayetinde haber alır almaz işçilerin kendisine, ailesine ulaşıyoruz. Tamamında gördüğümüz şey aslında bağıra bağıra gelen bu düzeneği işçiler gayet iyi biliyor. İşçiler patronların bu işin üzerini örtmek için nasıl bir düzenek kurduklarını da biliyor. Peki niye bu düzeneğin karşısına bir sınıf olarak çıkamıyor? Bunu da konuşmak istiyoruz.

Mehmet Türkmen'i 'tek bir patron bile yargılanmıyor' dediği için tutuklayanlar 'bütün Başpınar işçilerinin bildiği bir gerçeği yüksek sesle söyleme cesaretini gösteren bir sendikacıyı susturursam o zaman tek bir Başpınar işçisi bile bu cümleyi söylemeye cesaret edemez' diye bakıyor. Patronların iş makinesini sigortalayıp eli kolu kopacak işçiyi, sigortaladığı makinenin bir tane vidasından değersiz görebilmesi işçilerin de kendini o vida kadar değerli görmemesiyle ilgili biraz da. İşin başında işçilerin örgütlüğü, sendikalılığı geliyor. Ama bir de iş kazası yaşayan iş cinayetinde hayatını kaybedenlerin aileleri ile bir arada tutup adalet mücadelesi vermek için buna özel kimi örgütlülükler yaratmak da memleket çapında mümkün olabilir.'

 

Kaynak: ANKA